Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!
RSS
 

Archiwum kategorii ‘LUTERANIZM NA ŚWIECIE – 500 LAT OD REFORMACJI KS. DR. MARCINA LUTRA’

KONSEKRACJA I INSTALACJA NOWEGO BISKUPA NIEMIECKIEGO KOŚCIOŁA EWANGELICKO-LUTERAŃSKIEGO UKRAINY

17 lut

Jak już donosiliśmy, w 2013 r. Synod Niemieckiego Kościoła Ewangelicko-Luterańskiego Ukrainy wybrał swoim Biskupem 37-letniego  ks. proboszcza Siergieja Maschewskiego z Dniepropietrowska. Jest to pierwszy Biskup NKELU, który nie pochodzi z Niemiec. Urodził się w Rosji, studiował teologię w Rosji i w Stanach Zjednoczonych (Synod Missouri).

W sobotę, dniu 15 lutego 2014 r. odbyła się w luterańskiej katedrze św. Pawła  w Odessie przy ul. Nowosilskiego 68 uroczystość konsekracji i instalacji nowego Biskupa, w której wzięło  udział 9 luterańskich biskupów z Europy i Azji, duchowieństwo i przedstawiciele zborów NKELU, jak również goście ekumeniczni z Kościołów Prawosławnego i Rzymsko-Katolickiego, oraz innych wyznań Ukrainy.Uroczystość rozpoczął dotychczasowy Biskup Kościoła pochodzący z Bawarii, a mianowicie ks. biskup Uhland Spahlinger. Natomiast całej liturgii konsekracyjnej przewodniczył Arcybiskup  August Kruse w asyście pozostałych biskupów jako współkreatorów.

Z Polski udział wzięli: Ks. Biskup Jerzy Samiec, Zwierzchnik Kościoła w Polsce oraz Ks. Grzegorz Giemza, Prezes Synodu Kościoła.

Słowację reprezentował Ks. Biskup Generalny Miloš Klátik, a Śląski Kościół Ewangelicki Augsburskiego Wyznania w Republice Czeskiej zastępca Biskupa ks. radca Tomasz Tyrlik.

Po uroczystym akcie konsekracji i przekazaniu nowemu Biskupowi sukcesji apostolskiej, kazanie na tekst Ewangelii św. Mateusza 5:13-16 wygłosił nowo konsekrowany Biskup Siergiej Maschewski.

Przed liturgią Sakramentu Ołtarza w czasie Powszechnej Modlitwy Kościoła modlono się za Ukrainę w językach: ukraińskim, rosyjskim, niemieckim, polskim, czeskim, słowackim i angielskim.

Pozdrowienia z Światowej Federacji Luterańskiej odczytał ks. biskup generalny Miloš Klátik z Bratysławy.

Pozdrowienia w imieniu Martin-Luther-Bund w Erlangen wygłosił sam Generalny Sekretarz Związku Marcina Lutra ks. dr hab. Rainer Stahl.

Wraz z nowym Biskupem, błogosławieństwa aaronowego udzieliło razem jeszcze dwóch biskupów.

Niemiecki Kościół Ewangelicko-Luterański na Ukrainie składa się z byłych emigrantów niemieckich, których w połowie XVIII wieku zaprosiła caryca Katarzyna II. W czasie radzieckiego reżimu życie kościelne zamarło, a kościoły zostały zamienione na inne cele.

Obecnie Kościół ten liczy około 3000 dusz w 31 parafiach i filiałach. Zastępcą nowego Biskupa został ks. mgr Pavlo Shvarts z Charkowa, który studiował teologię w Polsce (Dzięgielów – Szkoła Biblijna i Warszawa – CHAT).

Kościół ten nie ordynuje kobiet na urząd duszpasterski.

(Zdjęcia ze strony: https://www.facebook.com/pavlo.shvarts)

Na Ukrainie istnieją dwa luterańskie Kościoły:

1. Niemiecki Ewangelicko-Luterański Kościół Ukrainy, który powstał w XVIII wieku.

2. Ukraiński Kościół  Ewangelicki Augsburskiego Wyznania, który powstał w roku 1926. Swoją liturgię opiera na rycie bizantyjskim i księgach liturgicznych opracowanych przez księdza Teodora Jarczuka dla Ukraińskiego Kościoła Ewangelickiego Augsburskiego Wyznania w 1933 roku. Kościół ten  po straszliwych prześladowaniach komunistycznych odrodził się w roku 1996 roku w Kijowie. Liczy obecnie około 2000-3000 wiernych w 36 parafiach i filiałach, którym służy 22 księży. Biskupem Kościoła  jest ks. Wiaczesław Horpynczuk z siedzibą Kościoła w Kijowie.

Partnerskim Kościołem dla niego jest Kościół Ewangelicko-Luterański Synodu Wisconsin w Stanach Zjednoczonych Ameryki. Jest przeciwny teologii liberalnego chrześcijaństwa. Odrzuca luterańsko-katolicką Deklarację o Usprawiedliwieniu, jak też ordynację kobiet

Nie należy do Światowej Federacji Luterańskiej, lecz do CELC, czyli do Konfesyjnej Konferencji Kościołów Ewangelicko-Luterańskich (Czytaj: http://www.ekumenizm.pl/content/article/20051121094113262.htm i http://www.magazyn.ekumenizm.pl/content/article/20051020131409412.htm).


 

„STARY SZORSTKI KRZYŻ” W NOWYM KOŚCIELE

13 lut

Głęboka i piękna amerykańska pieśń pasyjna z początku XX wieku znajdująca się w naszym aktualnym Śpiewniku Ewangelickim z roku 2002 tak mówi:

Stary krzyż z roku 1906 w nowym kościele z roku 1995

Stary krzyż z roku 1906 w nowym kościele z roku 1995

Tam na wzgórzu wśród skał stary krzyż ongiś stał, symbol hańby, cierpienia i mąk…” [ŚE 163].

Gdy zbliżaliśmy się do zakończenia zasadniczych prac budowlanych i poświęcenia kościoła luterańskiego p.w. ap. Piotra i Pawła w Tychach, zastanawiałem się jak ma wyglądać ołtarz przyszłego kościoła?

Jaku luteranin uważałem, że głównym elementem powinien być duży krzyż, gdyż Lutrowa „teologia krzyża” (łac. „theologia crucis”) była mi zawsze bliska. Zresztą Apostoł Paweł jest podobnego zdania, gdy mówi: „My zwiastujemy Chrystusa ukrzyżowanego? (1 Kor 1,23).

Marząc o tym, byłem zdumiony, gdy w czasie pewnej diecezjalnej konferencji księży Diecezji Katowickiej zwrócił się do mnie ks. proboszcz Józef Schlender z Parafii Pokój na Opolszczyźnie, z propozycją przekazania do nowo budującego się kościoła w Tychach (1987-1996) starego krucyfiksu. Ociągałem się z zobaczeniem tego krucyfiksu, gdyż uważałem, że do nowego kościoła nie może pasować stary krzyż. Okazuje się, że się pomyliłem. W końcu namówiony przez pewnego kolegę, znawcę antyków, abyśmy razem pojechali wreszcie do Pokoju i zobaczyli ten stary krzyż, zdecydowałem się z nim pojechać do Pokoju. Kiedyśmy zobaczyli ten krzyż na plebanii w Pokoju długo staliśmy przed nim w cichej zadumie i adoracji. Wtedy obaj powiedzieliśmy: tak, ten krzyż jest jakby wybranym do surowego, z cegły klinkierowej nowego kościoła ewangelickiego w Tychach.

W niedługim czasie wraz z ks. proboszczem Janem Badurą z Pszczyny pojechaliśmy po odbiór tego krucyfiksu. Był brudny od kurzu, posiadał liczne uszkodzenia, ale był piękny i wartościowy. Po konserwacji dokonanej Tychach przez krewnych pana kuratora Ernesta Adamusa, stanął w dniu 15 września 1995 r. w surowym, niedokończonym jeszcze kościele, w prezbiterium naszego kościoła, aby swą głęboką wymową pociągać do Chrystusa wszystkich którzy przed nim staną w cichej, modlitewnej zadumie i adoracji, pełnej uwielbienia dla Tego, który oddał Swoje życie za nasze grzechy.

Jaka jest więc jego historia?

Skąd się wziął ten krucyfiks, zanim trafił na plebanię w Pokoju, a potem do kościoła w Tychach?

Dokładną historię tego krucyfiksu przekazał mi pan Manfred Klisch z Seevetal (koło Hamburga) w Niemczech, pochodzący właśnie z Woskowic Górnych na Opolszczyźnie, gdy wraz z panem Stanisławem Maziarzem i jego małżonką odwiedzili kościół w Tychach.

Otóż krucyfiks tyski pochodzi z rodzinnej wioski pana Manfreda Klischa, z kościoła ewangelickiego w Woskowicach Górnych (przed II wojną światową – „Hennersdorf”) w powiecie Namysłów. Wieś ta kiedyś w przeważającej części była ewangelicka. W roku 1906 wybudowano tu duży murowany kościół ewangelicki, w którego ołtarzu umieszczono właśnie ten duży dębowy krzyż z piękną rzeźbioną w lipowym drzewie figurą Ukrzyżowanego. Kościół ten przetrwał nieuszkodzony II wojnę światową. Ostatnim nabożeństwem w tym kościele tuż po II wojnie światowej była niemiecka jeszcze konfirmacja siostry pana Manfreda Klischa, pani Gretel Klisch. Jednak z powodu nienawiści po II wojnie światowej do wszystkiego co niemieckie, w tym także i do wszystkiego co ewangelickie (w myśl szowinistycznej, fałszywej i jakże błędnej i krzywdzącej maksymy: „Ewangelik to Niemiec, a katolik to Polak”), kościół ewangelicki w Woskowicach Dużych został rozebrany prawdopodobnie w roku l947 (inne źródło podają, że w roku 1953!).

Jednak do zniszczenia krucyfiksu nie dopuścił mieszkaniec Woskowic Górnych, wyznania rzymsko – katolickiego, pan Antoni Maziarz (zmarł w roku 1970), który zabrał ołtarzowy krucyfiks i przechował go w sianie na strychu swojego domu żywiąc nadzieję, że jeszcze kiedyś wróci on do jakiegoś kościoła ewangelickiego.

Po upadku totalitaryzmu w Polsce, na Wielkanoc 1994 roku do Woskowic Górnych na groby swoich rodziców przyjechał dawny jej mieszkaniec wspomniany już pan Manfred Klisch, nawiązał kontakt z wnukiem pana Antoniego Maziarza, z panem Stanisławem Maziarzem i jego rodziną, którzy powiedzieli mu, że u nich na strychu od 50 laty ukryty jest krucyfiks z dawnego kościoła ewangelickiego w Woskowicach Górnych. W dniach przed Wszystkimi Świętymi 1994 r. państwo Maziarzowie byli gotowi oddać ten krucyfiks prawowitym właścicielom. Pan Manfred von Klisch chciał w dowód wdzięczności przekazać rodzinie, która przez 50 lat przechowała ten krucyfiks w swoim domu, jakieś wynagrodzenie, ale wtedy z ich ust usłyszał słowa: „Nie sprzedajemy Jezusa Chrystusa! Za Niego nie wolno nam brać żadnych pieniędzy, bo byśmy wtedy podobni byli do Judasza!”

Krucyfiks trafił na plebanię w Pokoju, gdzie również znajduje się zabytkowy kościół ewangelicki, a stamtąd w sierpniu 1995 roku do Tychów. W dniu 25 września 1995 r., jeszcze nie wykończony kościół wraz z zabytkowym krucyfiksem został poświęcony przez ks. biskupa Jana Szarka, ówczesnego zwierzchnika naszego Kościoła w Polsce.

W Dziękczynne Święto Żniw w roku 1996 pan Manfred Klisch i pan Stanisław Maziarz z Małżonką przyjechali do kościoła w Tychach, aby zobaczyć krucyfiks z Woskowic Górnych w nowym kościele ewangelickim w Tychach. Kiedy zapytałem Pana Stanisława o wynagrodzenie, wtedy usłyszałem te same słowa, które przed trzema laty usłyszał z jego ust pan Klisch. Niech więc te słowa zapisane na tych kartach będą wyrazem głębokiej wdzięczności zarówno mojej, jak i moich byłych, miłych parafian z Tychów, dla wszystkich, którzy uratowali ten krucyfiks i przyczynili się do umieszczenia go w naszym nowym kościele w Tychach. Niech on zawsze nam przypomina, że krzyż jest wieczny, że krzyż przetrwa wszystkie burze dziejowe, że „W krzyżu cierpienie, w krzyżu zbawienie! W krzyżu miłości nauka” dla wszystkich chrześcijan.

Wiedział o tym Marcin Luter – „wytrawny teolog, doskonały biblista” – jak go nazwał Arcybiskup prof. dr Alfons Nossol. Marcin Luter bowiem powiedział znamienne słowa: „Crux probant omnia” – „krzyż jest próbą wszystkiego”, „krzyż wszystko wypróbuje”, „krzyż jest probierzem wszystkiego”. Dlatego: „Ave Crux spes unica – Bądź pozdrowiony krzyżu jedyna nadziejo!”

(ks. Jan Gross)

 

Od KONFLIKTU DO KOMUNII

09 lut

Pragnę gorąco polecić bardzo ciekawą broszurę p.t. „OD KONFLIKTU DO KOMUNII” jako „luterańsko-katolickie upamiętnienie Reformacji w 2017 roku – Raport luterańsko-rzymskokatolickiej Komisji Dialogu ds. Jedności.” Broszurę wydało Wydawnictwo „WARTO”. Można ją nabyć w Księgarni „Warto” w Cieszynie przy ul. Wyższa Brama.

W raporcie tym zawarta jest w 245 punktach nauka obydwu Kościołów w czasach Reformacji, po II Soborze Watykańskim, jak również współczesne spojrzenie na rozbieżności jak i zgodności. Szczególnie ciekawe jest spojrzenie na naukę o sakramentach świętych, głównie Eucharystii, Wieczerzy Pańskiej, Sakramentu Ołtarza, jak i na urząd Kościoła, który jest w obydwu Kościołach  uważany jako urząd pochodzenia Boskiego (178). Wyraźnie rozgraniczone jest „powszechne kapłaństwo wszystkich wierzących” otrzymane w chrzcie świętym od urzędu zwiastowania Słowa Bożego i sprawowaniu Sakramentów świętych otrzymanego przez ordynację.

 

ODSZEDŁ DO PANA Ś.P. KSIĄDZ BISKUP TADEUSZ SZURMAN

30 sty
ODSZEDŁ DO PANA Ś.P. KSIĄDZ BISKUP TADEUSZ SZURMAN

ś.p. Ksiądz Biskup Tadeusz Szurman

ś.p. Ksiądz Biskup Tadeusz Szurman

W dniu dzisiejszym tj. dnia 30 stycznia 2014 r. w godzinach porannych zasnął w Panu w Szpitalu św. Barbary w Sosnowcu w wieku niespełna 60 lat śp. Ks. Biskup Tadeusz Szurman – zwierzchnik Diecezji Katowickiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Polsce.

Ks. Biskup Tadeusz Szurman, urodził się dnia 9 lipca 1954 roku w Simoradzu k. Skoczowa na Śląsku Cieszyńskim. Został ordynowany na księdza luterańskiego przez ks. biskupa Janusza Narzyńskiego w dniu 19 listopada 1978 roku w Goleszowie na Śląsku Cieszyńskim, po czym podjął pracę jako wikariusz w Świętochłowicach, gdzie następnie w 1984 roku został proboszczem. Równocześnie w latach 1989-1990 był administratorem parafii w Zabrzu. Od 1993 roku aż do chwili śmierci  był proboszczem ewangelickiej parafii w Katowicach.

W latach 1982–1986 był duszpasterzem młodzieżowym diecezji katowickiej, zaś w latach 1984–1990 Ogólnopolskim Duszpasterzem Młodzieży i przewodniczącym Komisji Młodzieżowej Polskiej Rady Ekumenicznej. W latach 1991–2001 był radcą diecezjalnym Diecezji Katowickiej, w latach 1998–2002 był prezesem X Synodu Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP.

Wybrany w październiku 2001 roku przez Synod Diecezjalny Biskupem diecezji katowickiej, został konsekrowany i wprowadzony w urząd Biskupa Diecezji Katowickiej przez Ks. Biskupa Janusza Jaguckiego w kościele p.w. Zmartwychwstania Pańskiego w Katowicach w Święto Epifani, dnia 6 stycznia 2002 roku. Współkonsekratorami byli pozostali biskupi luterańscy oraz biskupi Kościoła polskokatolickiego (Starokatolickiego Unii Utrechckiej).

Od 2010 roku był zastępcą zwierzchnika Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Polsce Księdza Biskupa Jerzego Samca.

Jest autorem wielu artykułów z dziedziny teologii, spraw społecznych, historii, współpracował z kwartalnikiem „Myśl Protestancka”, był w radzie redakcyjnej kwartalnika „Ewangelik”, wydał dwa tomiki poezji (Malowane niezdarnie, Katowice 2004; Świeże powietrze, Katowice 2005). Był inicjatorem wielu przedsięwzięć kulturalnych i społecznych, za które wielokrotnie był nagradzany: m.in. był laureatem Nagrody im. Karola Miarki oraz katolickiej nagrody im. ks. Szramka.

W roku 2012 został honorowym obywatelem Miasta Katowice.

Pozostawił: żonę, córkę, zięcia oraz matkę i siostrę.

Pogrzeb zmarłego Biskupa odbędzie się w poniedziałek, dnia 3 lutego 2014 r. w katedralnym kościele ewangelickim p.w. Zmartwychwstania Pańskiego w Katowicach przy ul. Warszawskiej 18 i na cmentarzu ewangelickim w Katowicach przy ul. Francuskiej.
Niech odpoczywa w pokoju u Pana, któremu wiernie i gorliwie służył przez całe życie.

(Na podstawie informacji w BIK)

* * *

Do czasu wyboru nowego Biskupa Diecezji Katowickiej, obowiązki zwierzchnika Diecezji Katowickiej pełni dotychczasowy zastępca Biskupa Diecezjalnego ks. radca Henryk Reske, proboszcz w Orzeszu. Administracją Diecezji kieruje Rada Diecezjalna.

 

INSTALACJA BISKUPA MARTINA LINDA (11 stycznia 2014)

29 sty

W sobotę, dnia 11 stycznia 2014 r. w kościele luterańskim króla Gustawa Adolfa w Liverpoolu (Anglia) odbyła się instalacja (ingres) emerytowanego biskupa diecezjalnego Kościoła Szwedzkiego diecezji Linköping wybranego przez nadzwyczajny Synod Kościoła w dniu 5 października 2013 r. na zwierzchnika Luterańskiego Kościoła w Wielkiej Brytanii  (LCiGB)  ks. biskupa dr. Martina Linda (69)  (http://wsluzbieslowa.c0.pl/?p=4112).      Uroczystości przewodniczyli ustępujący biskupi: Walter Jagucki i Jana Jeruma-Grinberga.

Koncelebrowanej luterańskiej mszy przewodniczył ks. biskup dr Martin Lind.

Luterański Kościół w Wielkiej Brytanii  (LCiGB) podczas zjazdu zwierzchników Kościołów Luterańskich  i Anglikańskich „Wspólnoty z Porvoo” w Islandii w Reykjaviku w dniach 20-22 października 2013 r. został oficjalnie przyjęty do „Wspólnoty z Porvoo” praktykującą wspólnotę ołtarza, ambony i urzędu kościelnego.